-
Zij was 4, ik 22. Na 11 mooie jaren namen we afscheid. Het was 2014 toen ik haar leerde kennen. Ze glom toen als vanzelf. Haar glans vervaagde met de jaren en ze liep hier en daar wat krassen op.Ik zal hand in eigen boezem steken: dat kwam vooral door mijn onvoorzichtigheid. Soms ook door andermans…
-
Een maand geleden schreef ik hier over een online gesprek dat volgde nadat ik iets had geplaatst over het extreemrechtse geweld op het Malieveld op 20 september. Het was een gesprek met iemand die anders denkt dan ik en dat mocht er zijn. We probeerden elkaar misschien wel te overtuigen, maar raakten niet gefrustreerd of…
-
Ongeveer 10 jaar geleden ben ik als (wannabe) fit-girl op de eiwittrein gestapt. Mijn eerste fulltime-salaris werd gespendeerd bij Body and Fit en mijn keukenkastjes vulden zich met superfoods, shakebekers en eiwitrepen. (no spon, i wish) Inmiddels is de eiwittrein bomvol en zitten in zowel de eerste als tweede klas allerlei soorten mensen. Want de…
-
Een paar keer per jaar word ik bovengemiddeld kritisch op mijn uiterlijk. Mijn zoektocht naar waarom dat zo is leidde van onderzoek naar mijn niet-bestaande vrouwelijke cyclus – mijn hormoonspiraal doet zijn werk – naar het bestuderen van de astrologische kalender inclusief maanstanden en horoscopen. Het leverde me niet meer op dan smoesjes en affirmaties.…
-
Steeds vaker deel ik op Instagram iets wat politiek raakt. Dat vind ik best spannend. Niet omdat ik nou zoveel volgers heb, misschien wel juist niet. Want hoe meer volgers ik zou hebben hoe meer mensen het hopelijk ook met mij eens zouden zijn. Steun uit onbekende hoek, net zoals ik mij gesteund voelt door…
-
Een slogan die vaak verschijnt op mijn Instagram. Een die ik zelf ook heb gedeeld na het afschuwelijke bericht dat de 17-jarige Lisa na een avond uit met vrienden nooit meer thuis is gekomen. De tekst van Nienke ’s Gravemade over het rode handtasje is beeldend en enorm herkenbaar. Hoe vaak ben ik niet zo…
-
Twee vrouwen in één week vermoord door hun (ex)partner. Hoe kan ik hier niet iets over schrijven? De eerste keer dat ik het woord ‘femicide’ hoorde, was in de collegebanken van de Rechtenfaculteit van de Universiteit Leiden. Inmiddels is dat zo’n 12 jaar geleden. (Ik was een vroege leerling, maar ben ook helaas niet zo…
-
Tot vier jaar geleden dacht ik geen seconde na over bestrijdingsmiddelen, of de risico’s ervan. Niet interessant voor een stadsmeisje. In Den Haag heb je, zeker als jonge vrouw, wel wat anders aan je hoofd. Straatintimidatie, OV-stakingen, parkeerboetes, wel of geen strandweer. Om maar wat te noemen. Toen ik begon te werken bij de NVWA…
-
De Week van de Lentekriebels is voorbij. Tot opluchting van conservatieven die er heilig van overtuigd zijn dat basisschoolkinderen hierdoor massaal veranderen in masturberende, genderverwarde LHBTIQ-kids. En zelfs als dat waar zou zijn – wat dan nog, zou je denken? Deze onzinnige angst zorgt ieder jaar voor een lawine aan woede, haat en negativiteit over seksuele…
-
Als je iets eenmaal ziet, kun je het niet NIET meer zien. Als kind bleef ik staren naar een zwart wit schilderijtje dat bij mijn oma in de woonkamer hing. Het schilderijtje zelf stelde niet zoveel voor, maar het boeiende was dat het twee gezichten had. Als je goed keek kon je óf een mooie…