De Week van de Lentekriebels is voorbij. Tot opluchting van conservatieven die er heilig van overtuigd zijn dat basisschoolkinderen hierdoor massaal veranderen in masturberende, genderverwarde LHBTIQ-kids. En zelfs als dat waar zou zijn – wat dan nog, zou je denken?
Deze onzinnige angst zorgt ieder jaar voor een lawine aan woede, haat en negativiteit over seksuele voorlichting op scholen. Vooral initiatiefnemer Rutgers – het Seksueel Expertisecentrum, ligt onder vuur.
Dit jaar lijkt de toon harder dan ooit. Onder leiding van Civitas Christiana (CC) is er een petitie gestart tegen “de immorele seksuele ideeën van Rutgers”. Deze is inmiddels meer dan 44.000 keer ondertekend. Rutgers laat zich gelukkig niet zomaar cancellen en vecht terug: ze zijn een kort geding gestart tegen de onjuiste beschuldigingen van deze extreem conservatieve stichting. De rechter doet op 17 april uitspraak.
[toevoeging n.a.v. de uitspraak: Rutgers heeft het kort geding gewonnen. Volgens de rechter is Civitas te ver gegaan met haar beschuldigingen over Rutgers, haar lesmateriaal en de Week van de Lentekriebels.]
Gezin in gevaar onder de regenboog
Ik neem zelf een kijkje op de website van CC, dat zich online presenteert onder de naam ‘Gezin in Gevaar’. Ik word verrast door een regenboogstreep op de homepage. Ironisch, denk ik en ik klik verder. Al snel bekruipt me een gevoel van ongeloof en afschuw.
De “perverse agenda van Rutgers” zorgt er volgens CC voor dat kinderen geseksualiseerd worden: naaktbeelden, zelfbevrediging en geslachtsverandering worden genormaliseerd. CC noemt het zelfs geslachtsverminking. “En dat allemaal van ons belastinggeld.”
Dat laatste moest er blijkbaar nog even bij; zodat álle rechts-conservatieve stemmers zich aangesproken voelen om de petitie te ondertekenen. De meesten zijn natuurlijk al gevoelig voor ridicule populistische onwaarheden, maar als het ook nog om belastingverspilling gaat, is de verontwaardiging vast compleet. De tweets zullen wel weer rijkelijk het trol-landschap van X instromen.
Zelfacceptatie en indoctrinatie
CC heeft zelfs een brochure uitgebracht: Zwartboek Lentekriebels waarin per lesjaar staat, wat voor gruwelijkheden kinderen voor hun kiezen krijgen. Ze pronken met “De schokkende waarheid”. Een typisch voorbeeld van ordinaire sensationele clickbait. Hoewel ik nieuwsgierig ben naar de inhoud, gun ik ze de PDF-download niet, dus ik beperk me tot de tekst op de website.
Kinderen uit groep 5 en 6 leren zelfs ‘mantra’s’ over zelfacceptatie van hun blote lichaam.
Mijn yogi-hart maakt een sprongetje bij het woord mantra. En zelfacceptatie? Als er iets is waar we allemaal (inclusief ikzelf) baat bij zouden hebben in deze wereld is dat het wel.
Maar CC ziet vooral gevaar. Zeker in de bovenbouw. Groep 7 en 8 – kinderen van 10 tot 12 jaar – zouden volgens hen de “volle laag krijgen qua lhbt-indoctrinatie”. Ze leren woorden als non-binair, pan, en queer. En dat zou hen in verwarring brengen over hun eigen geslacht.
Is het verwarring? Of een uitnodiging tot begrip, vrijheid en een kans om op te groeien in een wereld die meer ruimte geeft om te zien wie je bent of wil zijn. Dat de wereld niet zo zwart-wit is als we denken, maar zo kleurrijk als de kleurenmuur van de GAMMA. Giraf, popcorn, suikerspin – wie zegt dat dit geen kleuren zijn?
Zonnestralen en zedeloosheid
Dan zie ik een nieuw bericht verschijnen op de website van CC.
“De lente komt eraan – moeten onze straten veranderen in een vorm van zedeloosheid? Zodra de eerste zonnestralen doorbreken, lijkt de kleding van veel vrouwen te verdampen.”
Opnieuw ervaar ik braakneigingen. Tijd om de website te sluiten. Ik heb vast wat gemist tijdens de catechese lessen voorafgaand aan mijn Eerste Communie, want hier kan ik met mijn hoofd niet bij. Misschien was ik aan het kleuren, of misschien was ik onder de tafel aan het friemelen op een plekje waar ik de naam niet van kende maar waarvan ik wel de (lente)kriebels kreeg.
Om wie het écht gaat
Ik hoop dat de rechter Rutgers in het gelijk stelt. Voor Rutgers zelf, maar ook voor iedereen die hierdoor geraakt wordt.
Voor alle leerkrachten die bang zijn om seksuele voorlichting te geven.
Voor alle ouders die onzeker raken over wat goed is voor hun kinderen.
Voor alle kinderen die worstelen met vragen en twijfels, maar nergens een veilige plek vinden om ze te stellen.
En juist die laatsten worden in dit soort debatten vaak vergeten.
amen.
Geef een reactie