Ongeveer 10 jaar geleden ben ik als (wannabe) fit-girl op de eiwittrein gestapt. Mijn eerste fulltime-salaris werd gespendeerd bij Body and Fit en mijn keukenkastjes vulden zich met superfoods, shakebekers en eiwitrepen. (no spon, i wish)
Inmiddels is de eiwittrein bomvol en zitten in zowel de eerste als tweede klas allerlei soorten mensen. Want de van oorsprong-gerichte marketing op krachtsporters heeft zich schaamteloos uitgebreid tot eigenlijk iedereen met een hartslag. Of je nou een marathon rent of thuis op de bank ligt, net mag stemmen of 65+ bent. Iedereen mag instappen en niemand wordt buitengesloten. Of je nu voor eiwitlimonade kiest of liever een eiwitbiertje drinkt. Eiwitrijke tonijn door je meal-prep-lunch gooit of juist een eiwit-Snickers bij het tankstation haalt.
Als je nog niet vrijwillig in de eiwittrein zit word je vanzelf binnengetrokken door alle influencers met gesponsorde tickets en zichtbare buikspieren. Achterblijvers worden vanzelf aangereden want de trein blijft rijden. Ook met bladeren op het spoor. Eiwit = HOT en als je social media, supermarkten, lifestyle- en voedingsbedrijven moet geloven ook onmisbaar als je tenminste gezond wil worden, zijn of blijven.
Het Voedingscentrum adviseert net als de WHO (World Health Organization) een eiwitinname van 0,8 gram eiwit per kilogram lichaamsgewicht (voor o.a. zwangere vrouwen, ouderen en atleten geldt een andere behoefte). Veel mensen denken dat dit een ondergrens is, maar dat klopt niet. Het is een algemene aanbeveling voor de gemiddelde behoefte op populatieniveau. Dit wordt gemeten door te kijken naar de stikstofbalans van het menselijk lichaam. Nu lijkt dit een heel technisch verhaal te worden en is stikstof ook niet echt een sexy onderwerp dus de verdere uitleg laat ik achterwege. Wat je wel mag onthouden is dat je moet kijken naar ALLES wat er op je bord ligt. Net als dat een banaan meer is dan alleen suiker, is gezond eten meer dan alleen de juiste macro’s. En is daarentegen een eiwitrijke pizza vaak niet meer dan pizza 😉
Hoewel je zou kunnen stellen dat de rekensom van de WHO verouderd is en het advies wat aan de lage kant is, is naar mijn mening het probleem vooral dat mensen onvolwaardig eten. Wanneer je een gezond voedingspatroon hebt met voldoende(!) voeding zou je ook aan je eiwitbehoefte moeten kunnen komen. Kilo’s aan overgewicht hoef je trouwens niet mee te rekenen in die behoefte. Dat scheelt nogal, aangezien 1 op de 6 Nederlanders te veel kilo’s met zich meedraagt. Opnieuw lijkt me het ontbreken van een gezond en volwaardig eetpatroon hier een oorzaak.
Waar een deel van ons vroeger werd opgevoed met het idee dat je groot en sterk werd van spinazie of Danoontjes ben je tegenwoordig nergens meer zonder proteïne-shake of reep. De hoofdboodschap lijkt te zijn: meer eiwit = gezonder. Maar door de focus op eiwitten lijken veel mensen te vergeten dat ook andere voedingstoffen belangrijk zijn. Of juist belangrijk om te vermijden. Zoals verzadigd vet wat je terug vindt in eiwitrijke producten als kaas en worst. Misschien toch niet zo’n goed idee 😉 En als je een beetje verstand hebt van voeding weet je ook dat de “van nature” eiwitrijke voeding vaak tekortschiet als het gaat om andere voedingstoffen. Gelukkig is er een nieuwe trein vanaf het station vertrokken. De volgende halte, uhh hype is…. [tromgeroffel……]
Vezels!
Zie hieronder een mooi voorbeeld van wat ik deze week voorbij zag komen.
Ik ben zo iemand die etiketten leest. Vaak tot ongenoegen van mijn partner want ik blijf daardoor gerust 30 minuten in de supermarkt voor een halfgevuld boodschappenmandje. Toch raad ik het iedereen aan. Check het etiket, neem de tijd en ja misschien toch ook wel: ga alleen.
Voor bovenstaande margarine geldt de volgende rekensom: wanneer je één boterham smeert krijg je met dit product 0,25 gram vezels binnen. De dagelijks aanbevolen hoeveelheid vezels is 30-40 gram. Een gemiddelde boterham heeft als je geluk hebt ongeveer 2 gram vezels. Hoeveel boterhammen moet je dan smeren? En opeten?
Misschien denk je nu: alle beetjes helpen. En natuurlijk eet je vast meer op een dag dan alleen boterhammen en bevatten je andere maaltijden ook vezels. Maar we kunnen ook vaststellen dat dit pakje Becel uit de marketingcoupé van de vezeltrein is gegooid.
Het enige spoordeel vind ik dat de vezelhype extra pluspuntjes geven aan een plantaardig voedingspatroon. Trek een willekeurig blik peulvruchten open en je hebt én eiwitten én vezels. Maar hoewel de lijst met pluspunten van een plantaardig voedingspatroon inmiddels eindeloos is rijden er op dat traject nog steeds minder (en te weinig) mensen mee. Vind ik.
Dus… ik ben benieuwd naar de nieuwe etiketten van alle Bonduelle-blikjes en potten HAK. Influencers waar zijn jullie?
Boekentip voor als je geïnteresseerd bent in voeding, voedingshypes en een plantaardig eetpatroon: Vleesfabels van Lobke Faasen.
Geef een reactie